Kral Süleyman (Solomon), tarihin gördüğü en bilge adamdı. Tanrı ona tek bir dilek hakkı verdi. Sağlık istemedi. Servet istemedi. Güç istemedi. "Doğruyu yanlıştan ayırt edebilecek bir kalp ver bana" dedi. O kalbi aldı. Efsane oldu. Ama aynı Kral Süleyman'ın 700 karısı, 300 cariyesi vardı. Krallığı ölümünden
Romalı düşünür Cicero, bundan 2025 sene önce, ateizmiyle tanınan Yunanlı filozof Diagoras'ın (Miloslu Diagoras) hikâyesini anlattı. Diagoras'a Tanrıların varlığını kanıtlamaya çalışanlar bir dizi tablo gösterdiler. Tablolarda şiddetli bir fırtınada batan gemilerden kurtulan denizciler resmedilmişti. Bak dediler bu insanlar Tanrılara dua ettiler, sağ kurtuldular. "İşte kanıt!
2026'nın dörtte birini geride bıraktık. Yılbaşında yaptığın planlar hatırlıyor musun? O enerji, o netlik, o "bu sefer gerçekten yapacağım" hissi. Büyük ihtimalle o his bir miktar söndü. Hayat araya girdi. Bazı şeyler düşündüğün gibi gitmedi. Bazı şeyler beklenmedik yönlere döndü. Bu normal. Sorun değil. Asıl mesele
Potansiyeline aşık olmak, yani "ben şu işi yapsam harika yapardım" demek. Bir zamanların ünlü bir konsolosu -Amerikan konsolosu olabilir😄- "Türkiye'nin potansiyeli çok yüksek ve her zaman da öyle kalacak" demişti. Aslında her şeyi açıklıyor bu durum. Türkçesi: Ortaya çıkarmak, Farsçası: Aşikâr etmek. Bir
Pygmalion, Kıbrıslı yetenekli bir heykeltraştır. O kadar yeteneklidir ki, muhteşem bir kadın heykeli yapar. Fildişinden, hayalindeki mükemmel kadını yontar. Ve sonra ona aşık olur. Ona elbiseler giydirir. Takılar takar. Yatağına yatırır. Bir de ona isim koyar: Galatea. Cansız bir nesneye, sanki gerçekmiş gibi davranır — çünkü aslında bu heykel onun için
Dünya Ekonomik forumu iki senede bir, gelecek 10-20 senenin yetkinliklerini yayınlıyor. En son liste şöyleydi: Bu yetkinliklerin ortak noktası hepsinin "insan olmaya" yaslanıyor olması. Empati, dayanıklılık, merak, liderlik, yaratıcılık... Bunların hepsi aslında duygusal ve sosyal zekanın farklı yüzleri. Analitik düşünme bile listenin ruhuna bakınca salt hesaplama değil, bağlamı
Çok ünlü bir yazar, üniversitede gençlerle sohbet ediyor. O sırada sohbeti yürüten genç üniversiteli ünlü yazarımıza soruyor, o çok sorulan ve çok klişe soruyu: - Peki yazar olmak isteyen gençlere ne tür tavsiyeler verirsiniz? Yazar biraz da sorunun aşırı klişe oluşundan rahatsız olacak ki, şu yanıtı veriyor: - Mümkünse, olmasınlar.
Vasat asla kazanamaz diyorsa doğru yerdesin. Bu arada şuradan düzenli gelecek e-mail'lere abone olabilirsin >> subscribe