1966'da Amerikalı sosyolog James Davis, "The Campus as a Frog Pond" adlı bir makale yayınlar. Üniversite son sınıf öğrencileriyle ilgili geniş bir ulusal veri setini inceler. Her öğrencide üç şeye bakar: * Notları / sınıftaki sıralaması * Okuduğu okulun kalitesi * Kariyer hedefleri Sonuç şu çıkar: öğrencilerin kariyer hedefleri, okulun
450 milyon müşterin var, ofiste toplam 55 kişi çalışıyorsun. 32 mühendis, 23 müşteri temsilcisi. 2014 yılında yaklaşık 19 Milyar Dolar'a satın alınıyorsun ve ismin naber anlamına gelen WhatsApp. "Denk gelmiştir canım, nerede bizde o şans!" dediğini duyar gibiyim. Yemek Sepeti günde 1000 yemek siparişini kurulduktan 3
Hayır, hiç de değilsin. Kaybetmek zorunda da değilsin. Bir zorunluluğun yok... Abbas Kiyarüstemi'nin 1997 yapımı "Kirazın Tadı" isimli filminde çok çarpıcı bir sahne vardır: Film, orta yaşlı bir adam olan Bay Badii'nin (Homayoun Ershadi) intihar etme kararını ve bu kararını uygulamak için bir yardımcı
İlkokulda bir öğretmenimiz, "silginiz yoksa üstünü karalayın, çizin ne olacak?" demişti. Ağzımız açık bakmıştık, sanki dünyanın 8. harikasını keşfetmişiz gibi. Hayatta redo yok, silgi yok, geriye alma yok. Hayat hep ileri giden bir şey. Eğer becerebiliyorsanız, bagajınızı, yükünüzü, makus geçmişinizi "geride" bırakıp "şimdi"yle
Çok sevdiğim iki Amerikalı Vagabond var, iki yazar, biri Jack London, diğeri Mark Twain. Jack London, 1876 doğumlu, dayısıyla altın aramaya çıkan bir maceracı ama çok da sıkı bir yazar. Benim çok sevdiğim Martin Eden romanını 1907-1909 yılları arasında yazıyor. Televizyonun, penisilinin, tükenmez kalemin ve yara bandının icat edilmediği
Eskiden sabahları bakkaldan ekmek alınırdı. Bildiğin düz beyaz ekmek — hatta komşulardan da sipariş alınırdı. Sonra kapıcılar (daha kibar olsun diye "apartman görevlileri" demeye başladık) bu işi yapmaya başladı. Sonra da siyezinden tam buğdayına, artisanına çeşit çeşit ekmek çıktı ve sabah bakkaldan beyaz ekmek almaya giden şehirli sayısı azaldı.
Hiç alma, hele ki iç sesini hiç ciddiye alma -bazı durumlar dışında-. İç sesinin ne kadar güvenilir olduğunu anlamak için laboratuvar ortamında nörobilim testleri yapmana gerek yok. Psikolojide ve modern farkındalık (mindfulness) pratiklerinde uygulanan, adeta bir "zihinsel turnusol kağıdı" görevi gören çok pratik bir yöntem var. Bunu daha
Şimdilerde ara sıra Linkedin’de üst düzey yönetici sıfatıyla gördüğüm bir arkadaşım, o zaman “üst düzey” değildi. Bir sohbet sırasında, bana takvimini göstermişti, ne kadar yoğun olduğunu (Sonradan onun o zaman benimle bir erk mücadelesine girdiğini anlayacaktım). O sohbette ona şunu önerdim. Eve çıkmadan önce arabanı otoparka bıraktıktan sonra 5
Bir ara İngiltere’de sous-cheflik yaptım. Şef yardımcılığı. Böyle deyince çok havalı duruyor ama kendisi hiç de öyle değil. Sabah çok erken restorana gidiyorsunuz hazırlıkları yapıyorsunuz, gün içinde o kadar çok koşturuyordum ki ayaklarım inanılmaz ağrıyordu. Daha az ağrısın diye ortopedik terlikler giyiyordum. Akşam eve gelince o kadar yorgun
Ünlü reklamcılardan Rory Sutherland'ın bir "kapı/resepsiyon görevlisi-doorman" örneği var. Ünlü bir otel zinciri, kapıcısını, "sadece kapı açıyor" gerekçesiyle işten çıkarıp yerine otomatik kapı koyuyor. İşler 2 yıl yolunda gibi giderken 2 yıl sonra otel finansal olarak çöküyor! Çünkü kapıcı aslında sadece kapıcı
1464 yılında, Floransa’ya kocaman bir mermer blok getiriliyor. 5 metre 17 cm uzunluğunda. Devasa. İddialı. Ama sonra olan şey çok tanıdık. İlk heykeltıraş bakıyor: “Olmaz bu,” diyor. Bırakıyor. İkinci heykeltıraş geliyor: “Taş kötü. Dar. Kırılgan. Riskli.” O da bırakıyor. (Agostino di Duccio ve Antonio Rossellino) Ve o dev mermer
(Harvard ve Veterans Affairs'in 71.000 kişilik araştırmasından çıkan şaşırtıcı sonuç) Sana şunu sorsam: "Sigara içmemek mi sağlıklı yaşatır, yoksa iyimser olmak mı?" — büyük ihtimalle "sigara" derdin. Makul bir cevap. Ama bilim başka bir şey söylüyor. 2019'da PNAS'ta yayımlanan bir