Kendine (iyi) bakmanın yolları

2026'nın dörtte birini geride bıraktık.

Yılbaşında yaptığın planlar hatırlıyor musun? O enerji, o netlik, o "bu sefer gerçekten yapacağım" hissi. Büyük ihtimalle o his bir miktar söndü. Hayat araya girdi. Bazı şeyler düşündüğün gibi gitmedi. Bazı şeyler beklenmedik yönlere döndü.

Bu normal. Sorun değil.

Asıl mesele şu: Elinde şimdi yeni veri (veri good:) var. Yeni deneyimler, yeni kısıtlar, yeni anlayışlar. Ve bu veriyle ne yapacağını bilmek, belki de en önemli yaşam becerisi.

Dur. Bak. Ayarla.

Buna İlk çeyrekten kendine bakma diyorum. Üç adımda nasıl yapılır:

1. Adım: Geriye Bak

Bu zamanda sana enerji veren ne oldu?

Takvimini aç. Geçen üç ayı gözden geçir. Her etkinliği, her toplantıyı, her insanla geçirdiği zamanı zihninde renklendir: Yeşil — enerji verdi. Kırmızı — enerji çaldı. Sarı — nötr kaldı.

Sonuçlar ne söylüyor? Hangi işler, hangi projeler, hangi insanlar seni ayakta tuttu? Onlara yeterince zaman ayırabildín mi, yoksa günün sonunda yorgun ve boş kalan kişi miydin?

Yaz bunları.

Bu zamanda senden enerji çalan ne oldu?

Aynı takvime bak, ama bu sefer tersinden. Hangi toplantılar bittiğinde daha az kendin oluyordun? Hangi görevler sürünce için daralıyordu? Hangi insanlarla vakit geçirdikten sonra yoruluyordun?

Onları da yaz.

2. Adım: Sıfırla

Şu an hayatındaki "en önemli şey" ne?

Profesyonel, kişisel, sağlık — her alan için bir tane. Sadece bir tane.

Bu, pusula. Yönünü gösterir. Tırmanırken nereye baktığını belirler.

Yılbaşında belirlediğin şey hâlâ geçerli mi? Yoksa hayat sana farklı bir şey mi söyledi? Dürüst ol.

Günlük sistemlerin bu "en önemli şey"le uyumlu mu?

Pusula yönü gösterir, ama oraya yürüyen senin ayaklarındır. Ayakların pusulayı takip etmiyorsa, ne kadar net bir hedefin olursa olsun yerinde sayarsın.

Kendine sor: Her alan için o hedefe seni gerçekten taşıyacak 2-3 günlük alışkanlık ne olmalı? Ve şu an onları yapıyor musun?

Seni yavaşlatan ne var?

Bunlara "gemi çapası" diyorum. İlerlemeye çalışıyorsun, tam güçle itiyorsun ama bir yerlerde seni tutan bir çapa var. Kişiler olabilir, tutumlar, ortamlar, alışkanlıklar.

Hayatında şu an gereksiz yere sürükleme yaratan şeyler var mı? Bunlar ne?

3. Adım: Ayarla

Enerji veren şeylere nasıl daha fazla, enerji çalanlara nasıl daha az yer açacaksın?

Listeyi yaptın. Şimdi eylem vakti. Enerji çalanları yavaş yavaş devredebilir, silebilir, otomatikleştirebilir misin? "Sizi tanıyalım" diye geçen saatleri kesebilir, o zamanı kendine veren şeylere bloklayabilir misin?

Sistemlerini nasıl düzelteceksin?

Çok sevdiğim bir söz var: "Bana önceliklerini söyleme, takvimini göster."

Bu acımasız derecede doğru. Dışarıdan biri bu haftaki hareketlerine baksa, ne diyecek senin önceliklerin hakkında? O cevap seni rahatsız ediyorsa, şimdi değiştir.

Ne atacaksın?

İlerlemenin en hızlı yolu yeni bir şey eklemek değil, seni tutanları kesmek.

Çapayı kes. Yeni olmak için eskiden çıkmak gerekiyor.

Kağıdı al, kalemı al, üç adımı yap.

Yıl bitmedi. Hâlâ vakit var.

Vakit nakit değildir, vakit hayattır.

Özgür Doğan'dan sevgiler, sepetler

P.S: Sıkıştığın noktada bana yazabilirsin, hiç çekinme.